Ο ΥΜΝΟΛΟΓΙΚΟΣ ΠΛΟΥΤΟΣ ΤΗΣ ΕΟΡΤΗΣ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ Λάμπρου Σκόντζου, Θεολόγου

Ο ΥΜΝΟΛΟΓΙΚΟΣ ΠΛΟΥΤΟΣ ΤΗΣ ΕΟΡΤΗΣ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝΛάμπρου Σκόντζου, Θεολόγου ΠΡΟΛΟΓΙΚΟ Ὁ ὑμνολογικός θησαυρός τῆς Ὀρθοδόξου Καθολικῆς Ἐκκλησίας μας εἶναι κατά γενική ὁμολογία ἀνεπανάληπτος. Μεγάλοι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας ἀναδείχθηκαν ταυτόχρονα καί σπουδαίοι ποιητές. Περισσότεροι ἀπό πενήντα χιλιάδες ὑμνογραφικά ἀριστουργήματα κοσμοῦν τήν πολυποίκιλη λατρεία μας. Αὐτά εἶναι ἀναμφίβολα προϊόντα βαθιᾶς πίστεως καί ὑγιοῦς θρησκευτικότητας, γνήσια ἀναθήματα τῆς ψυχῆς στήν Ἐκκλησία. Ἰδιαίτερα οἱ ἱεροί ὑμνογράφοι ἐπιστράτευσαν ὅλη τήν ποιητική τους ἔμπνευση γιά νά κοσμήσουν μέ ὕμνους ἄφθαστης τελειότητας τίς μεγάλες ἑορτές τοῦ ἐνιαυτοῦ. Πλῆθος ἐπώνυμοι καί ἀνώνυμοι ὑμνογράφοι ἀπέδωσαν μέ τούς ὕμνους τους τέλεια τά σωτήρια νοήματα τῶν ἑορτῶν αὐτῶν. Τό γεγονός αὐτό, τόν τελευταῖο καιρό, ἔγινε ἀντικείμενο μελέτης ἀκόμα καί ἀπό ἑτερόδοξους μελετητές. Ἡ μεγάλη ἑορτή τῶν Χριστουγέννων, τήν ὁποία θά ἑορτάσει γιά μιά ἀκόμα φορά ἡ Χριστιανοσύνη μέ λαμπρότητα, ἔχει ἐμπλουτισθεῖ μέ θαυμάσιους ὕμνους ἀπό ἐπώνυμους καί ἀνώνυμους ὑμνογράφους, οἱ ὁποῖοι μέσω αὐτῶν προσπάθησαν καί ἀπέδωσαν μέ ἐπιτυχία τό μεγάλο καί ἀπερινόητο γεγονός τῆς Θείας Ἐνανθρωπήσεως. Στό μικρό αὐτό κείμενο θά κάνουμε μιά σύντομη μνεία αὐτῆς τῆς ὑμνογραφίας τῶν ἱερῶν ἀκολουθιῶν τῶν Χριστουγέννων, ὡς εἰσαγωγή τῶν πιστῶν στή μεγάλη καί σωτήρια αὐτή ἑορτή. Η ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΩΝ ΩΡΩΝ Ἀρχίζοντας ἀπό τήν ἀκολουθία τῶν Μεγάλων Ὡρῶν, ἡ ὁποία τελεῖται τήν παραμονή τῆς ἑορτῆς ξεχωρίζουμε τά περίφημα ἰδιόμελα τροπάρια τῆς Α΄ Ὥρας "Βηθλεέμ, ἑτοιμάζου, εὐτρεπιζέσθω ἡ φάτνη...", "Νῦν ἡ προφητική πρόρρησις πληρωθῆναι ἐπείγεται..." καί τό θαυμάσιο δοξαστικό "Τάδε λέγει Ἰωσήφ πρός τήν παρθένον...", τά ὁποῖα εἰσάγουν τούς πιστούς στό "ξένο" μυστήριο τῆς Θείας Ἐνανθρωπήσεως. Καταπληκτικό εἶναι καί τό δοξαστικό τῶν τραπαρίων τῆς ΣΤ΄ Ὥρας "Δεῦτε, χριστοφόροι λαοί, κατίδω-μεν θαῦμα πᾶσαν ἔννοιαν ἐκπλῆττον καί συνέχον...", τό ὁποῖο καλεῖ τούς πιστούς νά ἐνσκύψουν καί νά δοῦν τό μεγάλο θαῦμα τῆς ἐνσαρκώσεως τοῦ Θεοῦ. Ὑπέροχο εἶναι ἐπίσης καί τό δοξαστικό τῶν τροπαρίων τῆς Θ΄ Ὥρας "Σήμερον γεννᾶται ἐκ παρθένου ὁ δρακί τήν πᾶσαν ἔχων κτίσιν...", τό ὁποῖο ὁμοιάζει καί ψάλλεται σάν τό γνωστό δοξαστικό τῆς ἀκολουθίας τῆς Μ. Παρασκευῆς "Σήμερον κρεμᾶται ἐπί ξύλου..." (ιε΄ ἀντίφωνο). Η ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΟΥ ΕΣΠΕΡΙΝΟΥ Στόν Ἑσπερινό τῆς ἑορτῆς ἐπισημαίνουμε τή σπουδαιότητα τῶν τροπαρίων τῶν στιχηρῶν μέ ἀποκορύφωμα τό καταπληκτικό δοξαστικό, ποίημα τῆς μεγάλης βυζαντινῆς ποιήτριας Κασσιανῆς, "Αὐγούστου μοναρχήσαντος ἐπί τῆς γῆς...", στό ὁποῖο γίνεται σύγκριση τῆς ἐγκόσμιας βασιλείας μέ τήν βασιλεία τοῦ Ἐνανθρω-πήσαντος Θεοῦ. Ὑπέροχα εἶναι καί τά ἀπόστιχα καί ἰδιαίτερα τό δοξαστικό "Εὐφράνθητι Ἰερουσαλήμ καί πανηγυρίσατε, πάντες...", ἕνα ὑπέροχο ποίημα, ἐνθουσιώδης ὕμνος στή μεγάλη δωρεά καί τά ἀποτελέσματα τῆς ἐνσαρκώσεως τοῦ Θεοῦ Λόγου. Η ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΟΥ ΟΡΘΡΟΥ Στήν ἀκολουθία τοῦ Ὄρθρου ἀξιοσημείωτα εἶναι τά γνωστά καθίσματα, "Δεῦτε ἴδωμεν πιστοί ποῦ ἐγεννήθη ὁ Χριστός...", "Τί θαυμάζεις Μαριάμ...", "Ὁ ἀχώρητος παντί πως ἐχωρήθη ἐν γαστρί...", τροπάρια ὑψηλῆς θεολογικῆς καί ποιητικῆς ἀξίας, τά ὁποῖα ἔχουν σκοπό νά εἰσάγουν τούς πιστούς στό νόημα τῆς μεγάλης ἑορτῆς. Πάνω ἀπ' ὅλα οἱ δύο κανόνες τῆς ἑορτῆς "Χριστός γεννᾶται δοξάσατε...", ποίημα τοῦ ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Μελωδοῦ καί "Ἔσωσε λαόν θαυματουργών δεσπότης...", ποίημα τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ, ἀποτελοῦν τά τελειότερα δείγματα τῆς ἐκκλησιαστικῆς μας ποιήσεως. Καί οἱ δύο κορυφαῖοι ὑμνογράφοι καί μεγάλοι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας προκειμένου νά ὑμνήσουν καί νά ἀποδώσουν τό κοσμοσωτήριο γεγονός τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ Θεοῦ ἐξήντλησαν πάνω σέ αὐτά τά δύο θαυμαστά ποιήματα ὅλο τό ποιητικό τους χάρισμα. Τό ἱερό δόγμα ἀποδίδεται στούς δύο αὐτούς θεσπεσίους κανόνες, κατά τρόπο τέλειο. Τό Κοντάκιο "Ἡ Παρθένος σήμερον..." ποίημα τοῦ κορυφαίου ποιητή τῶν κοντακίων Ρωμανοῦ τοῦ Μελωδοῦ, εἶναι ἰδιαίτερα δημοφιλές. Καταπληκτικός εἶναι ἐπίσης ὁ εἰρμός τῆς Θ΄ Ὠδῆς "Μεγάλυνον ψυχή μου... Μυστήριον ξένον ὁρῶ καί παράδοξον...", ἐκφράζοντας τό δέος τῶν πιστῶν μπροστά στό μεγάλο μυστήριο τῆς Γεννήσεως τοῦ Θεανθρώπου, καί τή συνεργασία ὁλοκλήρου τῆς ἐμψύχου καί ἀψύχου δημιουργίας γιά νά πραγματοποιηθεῖ τό σωτήριο αὐτό γεγονός. Ἀπό τά τροπάρια τῶν αἴνων ξεχωρίζουμε τό "Εὐφραίνεσθε, δίκαιοι, οὐρανοί ἀγαλλιάσθε...", τό ὁποῖο καλεῖ τούς πιστούς νά γευθοῦν τή χαρά πού προκαλεῖ ἡ ἀνατολή της ἐν τῷ σαρκωμένω Λόγω σωτηρίας. Καταπληκτικό εἶναι ἐπίσης τό δοξαστικό τῶν αἴνων "Ὅτε ὁ καιρός τῆς ἐπί γῆς παρουσίας σου...", τό ὁποῖο κάνει λόγο γιά τίς συνθῆκες τῆς γεννήσεως τοῦ Θείου Βρέφους. Ἡ βασιλεία τοῦ Ρωμαίου Καίσαρα καί τό δόγμα ἀπογραφῆς εἶναι κακέκτυπες εἰκόνες τοῦ γεννηθέντος Βασιλέως τῶν Βασιλέων Χριστοῦ καί τῆς νέας πολιτογραφήσεως τῶν ἀνθρώπων στή βασιλεία τοῦ Θεοῦ. Τέλος τό θεοτοκίο "Σήμερον ὁ Χριστός ἐν Βηθλεέμ γεννᾶται ἐκ παρθένου..." καλεῖ τίς οὐράνιες ἀγγελικές δυνάμεις νά συνεορτάσουν μέ τούς ἀνθρώπους τό κοσμοσωτήριο γεγονός. Η ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΣΥΝΑΞΗΣ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ Ἀπό τήν ἀκολουθία τῆς ἑπομένης ἡμέρας, κατά τήν ὁποία τιμᾶται ἡ Θεοτόκος Μητέρα τοῦ Ἐνανθρωπήσαντος Θεοῦ Λόγου, ξεχωρίζουμε τά ἀπόστιχα τροπάρια τοῦ Ἑσπερινοῦ "Παράδοξον μυστήριον οἰκονομεῖται σήμερον...", "Πῶς ἐξείπω τό μέγα μυστήριον...". Αὐτά ἐκφράζουν τήν ἀπορία καί τό θαυμασμό τοῦ ποιητῆ γιά τό μεγάλο μυστήριο τῆς θείας οἰκονομίας. Στό δοξαστικό τῶν ἀποστίχων "Ἐν Βηθλεέμ συνέδραμον ποιμένες..." ἐξυμνεῖται ἡ συμβολή τῶν ἁπλοϊκῶν ἐκείνων ἀνθρώπων οἱ ὁποῖοι ἀξιώθηκαν πρῶτοι ἐκεῖνοι νά ὑποδεχθοῦν τόν νηπιάσαντα Θεό. Τέλος τό δοξαστικό τῶν αἴνων τοῦ Ὄρθρου "Αἷμα καί πῦρ καί ἀτμίδα καπνοῦ..." ὑμνεῖ τήν σχετική προφητεία τοῦ Ἰωήλ, λέγοντας ὅτι τό αἷμα προεικόνισε τήν σάρκα τοῦ Σωτῆρος, τό πῦρ τήν θεότητά Του καί ἡ ἀτμίδα τοῦ καπνοῦ τό ἅγιον Πνεῦμα, "τό ἐπελθόν τῆ Παρθένω καί κόσμω εὐωδιάσασαν". ΕΠΙΛΟΓΟΣ Ἡ ὑμνολογία λοιπόν τῶν Χριστουγέννων εἶναι τό ἀπαύγασμα τῆς ποιητικῆς ἐκχυλλίσεως τῶν ἱερῶν ποιητῶν τῆς Ἐκκλησίας μας. Οἱ ἐμπνευσμένοι ἀπό τό Ἅγιο Πνεῦμα ποιητές ὕμνησαν τό μεγάλο γεγονός τῆς Θείας Ἐνανθρωπήσεως καί ἔδωσαν στήν μέν Ἐκκλησία ἀνεπανάληπτα ποιήματα λατρείας στούς αἰῶνες καί στόν παγκόσμιο πολιτισμό κορυφαία δείγματα ὑψίστης ποιητικῆς τέχνης. Οἱ πιστοί καλοῦνται αὐτές τίς ἅγιες ἡμέρες, πέρα ἀπό τίς ὑλικές ἀπολαύσεις τῶν ἡμερῶν, πού καί αὐτές εἶναι συνοδευτικές ὥς ἕνα σημεῖο τῆς μεγάλης χαρᾶς, νά πλησιάσουν νοερά τήν φάτνη τῆς Βηθλεέμ καί νά γονατίσουν μπροστά στό Θεῖο Νήπιο καί νά τοῦ ἐναποθέσουν τή ζωή τους καί τή σωτηρία τους. Ἡ θεσπέσια ἱερή ὑμνολογία τῆς μεγάλης ἑορτῆς θά τούς βοηθήσει νά ποῦν τόν ποιμενικό λόγο "διέλθωμεν δή ἕως βηθλεέμ καί ἴδωμεν... τό γεγονός, ὅ ὁ Κύριος ἐγνώρισεν ἡμῖν" (Λουκ. β΄ 15).

Ο Πόθος Για Το Θεό

Iησού;

Eγώ είμαι. Έλα παιδί Mου, πάρε το Xέρι Mου και θα εργαστούμε μαζί. Eίμαι η Σοφία, ο Δάσκαλός σου, εξαρτήσου, λοιπόν, από Mένα. Mάθε ότι κανείς δεν είναι ικανός να σου δώσει καλύτερη γνώση από Mένα, που είμαι ο Kύριος. Άκου και γράφε: 

Δημιουργία! Ψυχή! Eσύ που Mε διαβάζεις, εσύ που Mε ακούς, ύμνησέ Mε, δόξασέ Mε, ύμνησέ Mε από το πρωί ως το βράδυ, ύμνησε και δοξολόγησέ Mε ασταμάτητα. Eπανόρθωσε γι' αυτούς που δε Mε υμνούν ποτέ, ούτε Mε δοξάζουν. Eυλόγησέ Mε, λάτρεψέ Mε και πόθησέ Mε. Δε σου μίλησε κανείς για το Άσμα των Tριών Nέων;¹ Mάθε τότε και διακήρυξέ το σε όλα τα έθνη: Tο Πνεύμα της Aληθείας είναι μαζί με όλους σας.

Παιδιά Mου, θα σας υπενθυμίσω ότι είμαι ο Θεός, τον οποίο έρχεστε να συναντήσετε και να προσευχηθείτε. Aφού είμαι ζωντανός Θεός, νιώθω αν έρχεστε σ' Eμένα με προσευχές που βγαίνουν μόνο από τα χείλη. Θέλω να Mε ποθείτε, ποθείτε Mε, ποθείτε με, διψάστε για Mένα, αναζητήστε Mε με λαχτάρα. Mην έχετε κανέναν άλλο πόθο από Eμένα. Ποθείτε να βρίσκεστε σε συνεχή σύνδεσμο μαζί Mου, ποθείτε να M' ευχαριστείτε, ποθείτε να Mε νιώθετε και να Mε ακούτε. Ποθείτε την Παρουσία Mου, μην αφήνετε τίποτε απ' αυτό τον κόσμο να σας ξεγελάσει γιατί αν ο κόσμος σας μισεί, θυμηθείτε ότι Mε μίσησε πριν από εσάς. Bάλτε Mε στην πρώτη θέση, μην πληγώνετε την Iερή Mου Kαρδιά, παραμελώντας Mε. Kοντά Mου θα νιώσετε την Aγάπη Mου, την Eιρήνη Mου κι αυτή η αρμονία των Oυρανών που έχω με τους αγγέλους Mου μπορεί να γίνει και δική σας, αν έρθετε πιο κοντά Mου. Σας αγαπώ όλους με μιαν αγάπη αιώνια, μιαν αγάπη που δεν είστε ικανοί να αντιληφθείτε πάνω στη γη. Eλάτε να σας δείξω, αν είστε πρόθυμοι, τι σημαίνει Aληθινή εν Θεώ Zωή. Σας βεβαιώνω ότι όποιος ζει μέσα στην Aγάπη, ζει μέσα σ' Eμένα, το Θεό Tου κι Eγώ ζω μέσα σ' αυτόν.

Ξυπνήστε από τον ύπνο σας, ξυπνήστε από το λήθαργό σας και μην ξεγελιέστε, λέγοντας: "Mα αγαπώ τον Kύριο κι Eκείνος το ξέρει, πάντα Tον αγαπούσα κι έτσι η συνείδησή μου είναι καθαρή". Σήμερα σας λέγω να επιστρέψετε σ' Eμένα. Aν ρωτήσετε, "μα πώς να επιστρέψουμε;" Θα σας πω, με τη μεταστροφή σας, και αν πείτε, "μα έχουμε μεταστραφεί, πώς να μεταστραφούμε;" Θα σας πω τότε, ποθώντας Mε, διψώντας για Mένα. Aναζητήστε Mε, τον Άγιο, ελάτε να Mε λατρέψετε. H μερίδα σας ας είμαι Eγώ, ο Άγιός σας. Tα μάτια σας ας αναλυθούν σε δάκρυα αγάπης μπροστά στην Παρουσία Mου. Aγρυπνείτε, αγρυπνείτε, αν ξέρατε πόσο πιο ανησυχητικό είναι να μη γνωρίζετε την αιτία των αμαρτημάτων σας, να μην αισθάνεστε τ' αμαρτήματά σας και να έχετε χάσει την αίσθηση του καλού και του κακού! Aντισταθείτε στην τακτική του διαβόλου, να είστε ξύπνιοι στην προσευχή σας, να είστε σε συνεχή προσευχή προς Eμένα. Nα προσεύχεστε αδιάλειπτα, να νιώθω ότι έχετε συνεχή πόθο για Mένα. Mια συνεχής προσευχή, μια προσευχή που βγαίνει από την καρδιά σας είναι O Πόθος για το Θεό.

Aγαπημένοι Mου, αν επιθυμείτε ν' αυξηθείτε στην Aγάπη Mου, απομακρύνετε το λήθαργό σας και τις προσευχές των χειλέων. Συνεχής προσευχή είναι ο πόθος για Mένα, τον Kύριό σας. Προσπαθήστε να καταλάβετε το Mήνυμά Mου. Ποθήστε Mε με χαρά, ποθήστε Mε με την καρδιά σας και όχι με τα χείλη σας, να σας ακούσω να φωνάζετε "Aββά"! Γι' αυτό ελάτε σ' Eμένα πάλι σαν τα μικρά παιδιά, επιστρέψτε σ' Eμένα και ζητήστε Mου με την καρδιά σας, αναζητήστε Mε με την καρδιά σας. Eλάτε σ' Eμένα και προσφέρετέ Mου την καρδιά σας. H αφοσίωση θα ομορφήνει την ψυχή σας. Mην απομακρύνεστε από την Aλήθεια, γιατί η Aλήθεια είναι η Aγάπη, ελάτε, λοιπόν, σ' Eμένα γεμάτοι Aγάπη, αντλώντας από την Kαρδιά Mου. Nα είστε μέσα στην Aλήθεια, να ζείτε μέσα στην Aλήθεια, ποθώντας Mε αδιάλειπτα. Nα κάνετε όλ' αυτά τα πράγματα, για να έχετε ζωή. 

Aυτές τις έσχατες ημέρες εκχέω το Πνεύμα της Xάριτός Mου πάνω σε όλη την ανθρωπότητα. Δεν παρατηρήσατε ότι δίνω ακόμη και στους πιο ασήμαντους; Tο Πνεύμα της Xάριτός Mου εκχέεται πάνω στη γενεά σας για να σας μάθει να Mε αγαπάτε. Έρχομαι σαν Yπενθύμιση του Λόγου Mου, έρχομαι να λαμπρύνω αυτό το σκοτάδι με το Φως Mου, έρχομαι να σας προειδοποιήσω και να σας ξυπνήσω από το βαθύ σας ύπνο. Δεν έρχομαι με οργή, έρχομαι με Aγάπη, Eιρήνη και Έλεος για ν' αφαιρέσω το νεκρικό σάβανο που τυλίγει τα έθνη σας. Έρχομαι να σας υπενθυμίσω ότι είμαι Άγιος και άγια πρέπει να ζείτε, έρχομαι να σας υπενθυμίσω και να σας διδάξω πώς να προσεύχεστε. Σας έδωσα τα πάντα για ν' ανυψώσετε την ψυχή σας σ' Eμένα και να μοιρασθείτε τη Bασιλεία Mου. Έρχομαι σ' εσάς ως Eπαίτης, παρακαλώντας σας. Έρχομαι σ' εσάς ως Σοφία, να σας διδάξω άλλη μια φορά τη γνώση της Aγιότητας. Mε πολύ πάθος σάς προσφέρω την Kαρδιά Mου, με πολλή ταπείνωση σάς προσφέρω τον Eαυτό Mου κάθε μέρα που περνά σαν τον επιούσιο Άρτο σας. Σας δίνω Tροφή να φάτε με την ψυχή σας, μέχρι να χορτάσετε. Eλάτε, λοιπόν, σ' Eμένα, επιστρέψτε σ' Eμένα και υμνήστε Mε, το Θεό σας. Σας ευλογώ όλους, αφήνοντας το Στεναγμό της Aγάπης Mου πάνω στο μέτωπό σας. H Aγάπη σάς αγαπά όλους. Nα είστε ένα.

Επιθυμώ Να Σε Οδηγήσω Στο Νυμφώνα Της Καρδιάς Μου

Κύριε, αγαπώ την Ιερή Σου Καρδιά
που με πλημμυρίζει με την αγάπη Της.
Ναι, η Καρδιά του Βασιλιά Μου
είναι σαν τρεχούμενο νερό.
Και τώρα ο Βασιλιάς μου, μου λέει:

"Γιατί με άφησες να περιμένω τόσο πολύ;
Τα άνθη προβάλλουν κιόλας στη γη!
Κόρη Μου, που σε επιθύμησα τόσο,
έλα σε Μένα! Έλα να γευθείς
την γλυκύτητα της Καρδιάς Μου!"

Είμαι ο ουράνιος Νυμφίος σου που σου άνοιξε την ακοή για να ακούσεις τη γλυκιά Μου ομιλία και άναψε μέσα σου σαν φλόγα έναν πόθο. Εισέβαλα στη ζωή σου για να σου αποκαλύψω το κάλλος Μου και η ψυχή σου να υποκύψει στα θέλγητρά Μου. Ήρθα να προετοιμάσω την καρδιά σου, ξυπνώντας την αγάπη σου, για να πιεις από την Πηγή της Καρδιάς Μου που είναι πιο γλυκιά από το κρασί. Θα αναζητήσεις τότε την αστραφτερή Μου τελειότητα και θεληματικά θα Μου προσφέρεις τον εαυτό σου. Εγώ τότε θα τιμήσω τη Δύναμή Μου και τη Δόξα Μου, που σε νίκησα.¹

Α! Βασιλοκόρη,² σε κάλεσα μπροστά στους αγγέλους Μου, για να γευθείτε εσύ και η γενεά σου την Αγάπη Μου. Και τώρα αγαπημένη, εσύ που τρέμεις διαρκώς από φόβο μην ξεγελαστείς, ο Κύριός σου, ο Πατέρας και Θεός της ζωής σου, σου λέει: Μη φοβάσαι, η καρδιά που βασίζεται στην προσευχή, στην αγάπη και στην ταπεινοφροσύνη, δεν θα κλονιστεί την κρίσιμη ώρα του πειρασμού αλλά θα διώξει τους δαίμονες. Δεν πρόσεξες πως φύσηξα πάνω σου ένα άρωμα σαν θυμίαμα για να προσελκύσω την προσοχή σου; Και τώρα που είσαι μαζί Μου, θα σε ρωτήσω: ξέρεις τι επιθυμεί η Ιερή Μου Καρδιά;³ Να έρθεις σε Μένα σαν κρίνο για να απολαύσω την καρδιά σου αφού την βυθίσω ολόκληρη στην Ιερή Μου Καρδιά, αγάπη με Αγάπη, καρδιά με Καρδιά. Έλα, όπως ο ωκεανός καταπίνει μια σταγόνα νερό, έτσι θέλω κι εσύ να εξαφανιστείς εντός Μου. Σε αγαπώ παράφορα και επιθυμώ να σε οδηγήσω στο νυμφώνα της Καρδιάς Μου, αποκλειστικά για Μένα, Εγώ κι εσύ, για να αποσυρθούμε μαζί σε μια πνευματική ησυχία, ή μήπως θέλεις ένα προσκύνημα; Αυτό⁴ θέλεις;⁵

Θα πάμε στους κήπους της Καρδιάς Μου και η φιλία μας θα είναι τέτοια που και οι άγγελοί Μου θα ζηλεύουν τη θέση σου. Μακάρι να ήξερες, αγαπημένη Μου, την αγάπη που έχω για σένα...! Όποιο κι αν διαλέξεις, προσκύνημα ή ησυχία, δεν θα χρειαστεί να περπατήσεις, θα σε κουβαλήσω στον κόρφο Μου και θα ανακουφίσω τα πόδια σου που σε κράτησαν όρθια για χάρη Μου⁶ επί ώρες στη διάρκεια της αποστολής σου, υπηρετώντας Με. Η δροσιά δεν ανακουφίζει από τη ζέστη; Με τον ίδιο τρόπο θα ανακουφίσω τα πόδια σου. Βασούλα, έχεις καταλάβει για ποιο λόγο ήρθα σε σένα ως Ιερή Καρδιά; Ήρθα με αυτό τον τρόπο για να κερδίσεις απ' αυτήν ακριβώς την Καρδιά⁷ το Έλεος...ναι, όχι μόνο εσύ, αλλά όλοι σας.

Έλα τώρα. Γιατί τρέμεις; Δεν σε έκανα νύφη Μου με ένα δαχτυλίδι; Δεν σου έδωσα μια γεύση από τις τέρψεις της Καρδιάς Μου; Δεν σου έδειξα την καλοσύνη της Καρδιάς Μου; Γιατί λοιπόν διστάζεις;

Κύριε, δεν καταλαβαίνω καθόλου
ποιες είναι οι επιθυμίες Σου.
Αυτό που μου προσφέρεις να κάνω μαζί Σου,
αυτό το προσκύνημα ή αυτή την ησυχία,
δεν καταλαβαίνω.

Αγαπημένη Μου, εσένα που ανόρθωσα και κάλεσα για Μένα και τη Δόξα Μου, έλα τώρα να ευφρανθείς σε Μένα. Θα είμαι η χαρά σου και το χαμόγελό σου, θα είμαι το συμπόσιό σου, θα σε αφήσω να επωφεληθείς από τους Θησαυρούς της Καρδιάς Μου. Ρίξε μια ματιά σε Μένα, ρίξε μια ματιά στην Καρδιά Μου... Κοίτα, δεν σου άνοιξα την πόρτα της Καρδιάς Μου; Σου πρόσφερα τη Βασιλική Μου Καρδιά. Έλα να βρεις σε Μένα τη χαρά σου. Αν ο κόσμος ορκίστηκε να σε πληγώσει, Εγώ ορκίστηκα να σε προφυλάξω από το δηλητήριό του και να σε προορίσω για τη Δόξα Μου.

Αν ο κόσμος είναι άπιστος, ήταν για να σου αποδείξω ότι μόνο Εγώ είμαι πάντα πιστός στην Αγάπη Μου και στη φιλία Μου. Επομένως, εσένα που ανέθρεψα, σε σένα λέω: μην αποθαρρύνεσαι απ' αυτό που σου συνέβη. Εγώ επέτρεψα να πέσει πάνω σου αυτό το βάρος προς μεγαλύτερη δόξα Μου. Είμαι τώρα έτοιμος, αγαπημένη Μου, να κάνω οτιδήποτε για την πνευματική σου ανάπτυξη και τον εξαγιασμό της ψυχής σου. Η συναναστροφή σου μαζί Μου θα είναι πλήρης κι Εγώ θα νιώθω πιο ελεύθερος να σε σηκώσω στα χέρια Μου.

Θα είμαι πιο ελεύθερος να φύγω μαζί σου και να ισχυροποιήσω την ένωσή μας. Κάποτε σου είπα ότι και οι πιο στενοί σου φίλοι δεν θα σε καταλάβαιναν και θα σου προξενούσαν σοβαρές πληγές και ως εκ τούτου, θα έπεφτες θύμα των λογισμών τους, αλλά κι αυτοί επίσης θα έπεφταν θύματα του δικού τους λάθους. Μπορεί ωστόσο να τους ανταμείψω αργότερα για όλα τα καλά που έκαναν και δεν θα λησμονήσω τις θυσίες τους, αλλά θα τους επιπλήξω αυστηρά για τη σκληρότητά τους απέναντι σ' εκείνη που διάλεξα, για τη δική τους έλλειψη αγάπης και πραότητας...

Δεν θα βρεις ποτέ στον κόσμο αυτό, περιστέρι Μου, την τέλεια καρδιά. Όχι, δεν υπάρχει. Είμαι η μοναδική Καρδιά, μαζί με εκείνη της Μητέρας σας, που είμαστε τέλειες και μοναδικές χάρη στην Αγάπη Μας και την Πιστότητά Μας. Έλα σε Μένα και θα σου δώσω το δώρο της Αγάπης Μου. Έχω φυλάξει πολλά δώρα για σένα, αγαπημένη Μου. Έλα στο Νυμφίο σου και επίτρεψέ Μου να σε εντάξω στο Σώμα Μου, όπου μπορείς να αποσυρθείς μαζί Μου σε μια γαλήνια ησυχία. Θα σε πάρω από το χέρι και θα σε οδηγήσω στο δώμα της Καρδιάς Μου όπου θα αγκαλιαστούμε με αγάπη. Με την Αγάπη Μου, θα συνεφέρω και θα παρηγορήσω την ψυχή σου με τα φιλήματα του στόματός Μου.⁸ Θα σε συνεφέρω δυναμώνοντας την αγάπη σου κι εσύ, με αυτή την αγάπη, ακόμη κι αν είναι ατελής, θα παρηγορήσεις τον Παρηγορητή σου και θα γίνεις βάλσαμο για τις Πληγές Μου. Κι ενώ Εγώ, ο Βασιλιάς σου, θα αναπαύομαι στον κόρφο σου απολαμβάνοντας κάθε σταγόνα της αγάπης σου, θα σου δείχνω πότε πότε, αδελφή Μου, τη Βασιλική Μου Καρδιά, αυτήν την Καρδιά που σε ανέθρεψε στις Αυλές Μας⁹ , αυτήν την Καρδιά που είναι τα Πάντα, αυτήν την Καρδιά που χαρίζεται πλουσιοπάροχα σε όλη την ανθρωπότητα, αυτήν την Καρδιά που έχει συνθέσει μελωδίες και ύμνους για τους αγαπημένους Της. Ναι, Αυτός που σου ψάλλει τώρα είναι ο Εραστής της ανθρωπότητας, ο Νυμφίος όλης της γης.¹⁰

Αν και μερικοί από σας δεν έχουν καμιά θύμηση του Θεού τους, ως αυτή τη μέρα Εγώ, χάρη στην Πιστότητά Μου και στην περίσσεια Μου Αγάπη, έρχομαι σε σας για να σας προσφέρω την Καρδιά Μου. Μεγαλύτερη προσφορά από αυτήν κανείς δεν μπορεί να δώσει. Ας θαυμάσουν τα μάτια σας την ωραιότητα της Καρδιάς Μου. Είναι η Καρδιά της Μεγάλης Θυσίας, είναι η Καρδιά της Νέας Διαθήκης, είναι η Καρδιά της Αληθινής Αμπέλου, είναι η Καρδιά που είναι μέσα στους κόλπους του Πατέρα. Είναι η Καρδιά που λάμπει στο σκοτάδι και το σκοτάδι δεν μπορεί ποτέ να τη νικήσει. Είναι η Καρδιά του Λόγου που έλαβε σάρκα και έζησε ανάμεσά σας. Είναι η Καρδιά που ζει μέσα στην καρδιά σας για να γίνετε όλοι η καρδιά της Καρδιάς Μου και η καρδιά της Καρδιάς Μας. Είναι η Καρδιά των μαρτύρων και των προφητών που με όλη τους την καρδιά έκαναν το θέλημα του Πατέρα και Τον δόξασαν με την καρτερία τους, την πραότητά τους και την τέλεια υπακοή τους. Είναι η καρδιά της τέλειας Ενότητας, που δεν σας διαφοροποιεί τον ένα από τον άλλο αφού όλοι ανήκετε σ' αυτή την Καρδιά. Είναι η Καρδιά που προσευχήθηκε στον Πατέρα να είστε όλοι ενωμένοι μαζί Μας...

Με τι μοιάζει η Καρδιά του Κυρίου; Η Καρδιά του Κυρίου μοιάζει με απέραντο ωκεανό Αγάπης και Ελέους. Μοιάζει με ασύγκριτο και ανεκτίμητο θησαυρό που όποιος τον κατέχει ποτέ δεν θα τον αφήσει, αφού ξέρει ότι μέσα σε Αυτόν υπάρχει αιώνια ζωή. Η Καρδιά Μου μοιάζει με διάπυρο καμίνι Αγάπης, έτοιμο να αναλώσει την καρδιά σας με την Αγάπη της. Η Καρδιά Μου είναι Φως, λαμπρότερο από όλους τους αστερισμούς μαζί. Ο χρόνος κυλάει ανάμεσα στην αυγή και το σούρουπο και όλα περνούν γρήγορα, αλλά η Αγάπη Μου είναι σταθερή και παντοτινή.

Ελάτε όλοι εσείς που διψάτε χωρίς καν να το ξέρετε. Ελάτε να γνωρίσετε αυτή την Καρδιά του Θεού σας, για να μπορέσετε να Με καταλάβετε και να αναγνωρίσετε σε Μένα τον Τρισάγιο Θεό. Ελάτε να κάνετε δική σας τούτη την Καρδιά, ώστε η καρδιά σας να προσηλωθεί στη Βασιλεία Μου και σε κάθε τι ενάρετο. Ελάτε να βάλετε την καρδιά σας μέσα στην Καρδιά Μου, για να μπορώ μια μέρα να σας πω αληθινά: "έλα, παιδί Μου, έλα να μοιραστείς τον Θρόνο Μου μαζί Μου. Σε γνωρίζω από πάντα, δικέ Μου, υπόλοιπό Μου, οστό από τα Οστά Μου και σάρκα από την Σάρκα Μου. Έλα, μέλος δικό Μου, έλα να κληρονομήσεις αυτό που σου ανήκει από καταβολής κόσμου. Πνοή της Πνοής Μου, ανήκεις σε Αυτόν που σε κινεί σε στενή κοινωνία με τη Μοναδικότητά Μας. Α, καρπέ-της-Καρδιάς-Μου, αυτά θα σου έδειχνα ενώ θα αναπαυόμουν σαν χορτασμένο νήπιο στον κόρφο σου."

Να Μου υποσχεθείς, Βασούλα Μου, αγαπημένη Μου, ότι θα αφήσεις το Νυμφίο σου να αναπαυθεί ανενόχλητος στην καρδιά σου.¹¹ Μάθε από τον Αγαπημένο σου: είμαι πράος και ταπεινός στην καρδιά και σε Μένα η ψυχή σου θα βρίσκει πάντα την ανάπαυσή της. Ας βρω το ίδιο σε σένα, ας βρω πραότητα και ταπεινοφροσύνη.

"Δεν θέλω να ενοχλήσετε ούτε να ξυπνήσετε την
αγάπη μου ώσπου μονάχη της να το θελήσει".¹²
Γι' αυτό, δίδαξέ με να είμαι όπως θέλεις,
για να Σου είμαι αρεστή.

Η γλυκύτητα που θα αισθανθεί η καρδιά σου, θα σου θυμίσει την Αγία Μου Παρουσία που αναπαύεται στην καρδιά σου. Αλλά θυμήσου επίσης ότι δεν έχεις παρά να πεις: "γλιστρώ" και η Αγάπη Μου αμέσως θα σε στηρίξει και θα σου χαρίσει απλόχερα, αγαπημένη Μου, χιλιάδες παρηγοριές. Σε ευλογώ με τον ασπασμό της Αγάπης Μου. Εγώ, ο Ιησούς Χριστός, είμαι πάντα μαζί σου. Εμείς; IC

Στέλνω Σαν Δάσκαλο Τη Μητέρα Μου
Η Παραβολή Των Ζιζανίων

Κύριε, τον όρκο που έκανα, βοήθησέ με να τον εκπληρώσω.

Ειρήνη σε σένα. Θα σε βοηθήσω, αγαπημένη ψυχή. Δέξου το Άγιο Πνεύμα της Χάριτος. Θυμήσου τις Διδασκαλίες Μου, θυμήσου ότι οι Δρόμοι Μου δεν είναι οι δρόμοι σας. Προσευχήσου για διάκριση.

Προσεύχομαι σε Σένα, Κύριε,
να μου χαρίσεις το χάρισμα
της διάκρισης για να προστατεύσω
το Λόγο Σου και να μπορώ να διακρίνω
το σωστό από το λάθος,
το καλό από το κακό,
την Αλήθεια από την Πλάνη.

Θα σε θρέψω με διάκριση, δεν θα σε αφήσω αβοήθητη. Μείνε μέσα στην Αγάπη Μου. Άκουσε Με: φώναξε στα έθνη πως η Επιστροφή Μου πλησιάζει, όσοι έχουν αυτιά ας ακούσουν και όσοι έχουν μάτια ας δουν. Εγώ, ο Κύριος, έρχομαι από το άπειρο Έλεος Μου να σας προειδοποιήσω και να σας καλέσω πάλι κοντά Μου.

Ακούστε: λίγο πριν την Επιστροφή Μου, θα δώσω στην ανθρωπότητα ακόμη μεγαλύτερα Σημεία απ' αυτά που σας δίνω σήμερα. Να είστε προσεκτικοί, γιατί όσο μεγαλώνουν τα Σημεία Μου, τόσο μεγαλύτερη θα ξεσπάσει πάνω σας η μανία του Σατανά. Ανέδειξα προφήτες για να αναγγείλουν τα Τέλη των Καιρών και στέλνω τη Μητέρα Μου σε όλη τη γη σαν δάσκαλο να σας διδάξει. Την στέλνω να ετοιμάσει μέσα σ' αυτή την έρημο ένα δρόμο για την Επιστροφή Μου, ένα ίσιο μονοπάτι για Μένα, το Θεό σας, που να διασχίζει την έρημό σας. Μείνετε ξύπνιοι, γιατί όσο πληθαίνουν τα φερέφωνά Μου, τόσο περισσότερο ο Σατανάς θα πληθαίνει τους ψευδοπροφήτες για να σας ρίξει όλους σε σύγχυση. Προσευχηθείτε, αγαπημένοι Μου, για να διακρίνετε το ένα από το άλλο, προσευχηθείτε να μην ξεγελασθείτε. Σας προειδοποίησα να μην τρέξετε πίσω απ' αυτούς τους ψευδοπροφήτες. Θυμηθείτε, όποιος σπέρνει καλούς σπόρους για τη Δόξα Μου, αργότερα θα ανταμειφθεί.

Θέλω επίσης να σας υπενθυμίσω ότι ανάμεσα στους καλούς σπόρους που σπάρθηκαν και τώρα βλασταίνουν για να αποδώσουν μια καλή σοδειά, ο εχθρός Μου ποτέ δεν χάνει τον καιρό του, στέλνει κι αυτός τους ψευδοπροφήτες του να σπείρουν τους σπόρους του ανάμεσα στους καλούς Μου σπόρους. Ας παραμείνουν έτσι ως την ώρα του Θερισμού Μου. Όπως είπα στην παραβολή των ζιζανίων¹ μην προσπαθήσετε να ξεριζώσετε το ένα από το άλλο από φόβο μην ξεριζώσετε μαζί μ' αυτά και το σιτάρι Μου. Αφήστε να μεγαλώσουν και τα δυο μαζί ως τον θερισμό. Και την ώρα του θερισμού θα πω στους θεριστές: μαζέψτε πρώτα τα ζιζάνια και δέστε τα σε δεμάτια για να τα κάψετε, ύστερα μαζέψτε το σιτάρι Μου στην αποθήκη Μου.

Να αγρυπνείτε ωστόσο για να μπορείτε πάντα να διακρίνετε και να αναγνωρίζετε τη διαφορά. Να είστε συνετοί και να Μου ζητάτε να σας οδηγώ, μακάρι όλοι να ακούσουν τη συμβουλή Μου. Να είστε ξύπνιοι, ο εχθρός Μου είναι σαν άγριο θηρίο που πληγωμένο και γι' αυτό έχει γίνει πιο άγριος και πιο επικίνδυνος, γιατί η Ώρα της επιστροφής Μου πλησιάζει και εφόσον θα σας δίνω μεγαλύτερα Σημεία από τα σημερινά, πριν την παραμονή των μεγάλων Μου Σημείων, ο Σατανάς ήδη σκορπά στους Αγίους Τόπους Μου σύγχυση ανάμεσά σας για να σας οδηγήσει στη διχόνοια. Έχετε ειρήνη όλοι σας, εμπιστευθείτε Με και στηριχθείτε πάνω Μου. Κάνετε ό,τι μπορείτε, και τα υπόλοιπα Εγώ θα τα πραγματοποιήσω με τα Έργα Μου. Θυμηθείτε, κρατώ όλα τα κλειδιά για όλες τις πόρτες και θα ανοίξω την κάθε πόρτα την ώρα που Εγώ διαλέγω. Η Αγάπη σάς αγαπά. Σάς ευλογώ, ευλογείτε Με και αγαπάτε Με.

Έχω Ανοίξει Τις Ουράνιες Αποθήκες Μου - Αναγνωρίστε Τους Καιρούς

20 Φεβρουαρίου, 1989

Σήμερα είναι η συγκέντρωση της ομάδας μας για προσευχή κι ανάγνωση της Αγίας Γραφής και των Μηνυμάτων.

Ιησού;

Εγώ είμαι. Αγαπημένη, ακολούθησε το πρόγραμμά Μου. Είμαι μαζί με όλους σας συνεχώς.

Έλα, θα εργασθούμε μαζί. Εμείς.

Αργότερα

Μήνυμα για τη συγκέντρωση:

Ειρήνη σε σας. Είμαι ο Κύριος, ο Θεός σας. Είμαι Κυρίαρχος και υπεράνω όλων. Είμαι Αυτός που σας δημιούργησε. Είμαι ο απαράμιλλος Θεός. Είμαι ο Άγιος των Αγίων. 

Αμέτρητοι άγγελοι από κάθε τάξη πέφτουν μπροστά Μου και Με προσκυνούν αδιάλειπτα. Με ποιον μπορείτε να Με συγκρίνετε; Oλόκληρος ο Oυρανός υμνεί το Μεγαλείο Μου ολημερίς. Είμαι θρονιασμένος πάνω στα Χερουβείμ, είμαι ντυμένος Μεγαλοπρέπεια και δύναμη.Είμαι ο Λόγος, το Φως το Αληθινό. 

Και όμως Εγώ, με όλη την κυριαρχία Μου, με όλο το Μεγαλείο Μου, από μεγάλη ευσπλαχνία κατεβαίνω και γέρνω για να σας πλησιάσω. Έρχομαι σ' εσάς, ένα έθνος τόσο ευνοημένο, σ' εσάς αγαπημένοι, έρχομαι, μπροστά σας στέκομαι, ξυπόλητος και σαν ένας ζητιάνος σάς απλώνω το Χέρι. Σας ικετεύω γι' Αγάπη, Ειρήνη και Ενότητα. Θ' ακούσετε την Κραυγή Μου;

Είμαι Πληγωμένος σε σημείο να έχω γίνει αγνώριστος. Oι Πληγές Μου συνεχώς πολλαπλασιάζονται από τις ψευδορκίες, την ανομία και μια μεγάλη έλξη προς την αμαρτία. Για πόσον καιρό ακόμη η Δημιουργία Μου θα συνεχίζει να είναι άθεη και κακιά; Ρωτώ αυτούς που αψηφούν τις Εντολές Μου: "Τι θα κάνετε τη μέρα της Κρίσεως; Σε ποιον θα τρέξετε για βοήθεια; Πού θ' αφήσετε τα πλούτη σας;"¹

Από την Άπειρή Μου Ευσπλαχνία και το μεγάλο Μου Έλεος, γέμισα τους ουρανούς με οιωνούς. Εκχέω αδιάκοπα το Πνεύμα Μου πάνω σε όλη την ανθρωπότητα. Δίνω οράματα στους νέους σας, σας κατακλύζω με Σημεία και Χάρες. Βλέπετε; Έxω ανοίξει τις Oυράνιες Αποθήκες Μου, γι' αυτή την πεινασμένη γενεά. Θα φάτε μέχρι να χορτάσετε, θα φάτε όσο θέλει η καρδιά σας.

Oι Γραφές εκπληρώνονται. Σας δίνω τα Σημεία του Τέλους των Καιρών, ωστόσο πολλοί από τους δικούς Μου αρνούνται ν' αναγνωρίσουν τα Σημεία... Πώς συμβαίνει να μην μπορείτε να διακρίνετε τους Καιρούς;

Tώρα όμως, αν και τα περισσότερα παιδιά Μου έχουν γυρίσει την πλάτη τους σε Μένα, αν και Μ' έχουν εγκαταλείψει, Εγώ με μια παντοτινή αγάπη, χωρίς ποτέ να αποκάμνω, θα τα κυνηγώ. Δε θα πάψω ποτέ να καλώ επανειλημμένα το καθένα. "Γυρίστε σε Μένα με όλη σας την καρδιά. Νηστεύετε και μετανοείτε. Ανοίξτε Μου τις καρδιές σας κι Εγώ θα σας γιατρέψω". Επιστρέψτε σε Μένα τον Πατέρα σας και θα φερθώ σ' εκείνους που μετανοούν και επιστρέφουν σε Μένα με την ίδια τρυφερότητα που φέρεται ένας πατέρας στα παιδιά του, γιατί είμαι άκρως Στοργικός προς τους αδύναμους και άκρως Συμπονετικός προς τους άθλιους. Είμαι γεμάτος Έλεος και πλούσιος σε Καλοσύνη. 

Ω, αγαπημένες ψυχές, ακούστε την Κραυγή Μου από τον ουρανό: "Γεμίστε τις καρδιές σας με τη Θεία Αγάπη Μου". Γεμίστε τις καρδιές σας και μάθετε να συγχωρείτε ο ένας τον άλλο. Μην κρίνετε ο ένας τον άλλο! Με το να συγχωρείτε ο ένας τον άλλο, θ' αρχίσετε να μπαίνετε στο Μονοπάτι της Ενότητας. Με το να μην κρίνετε τον πλησίον σας, θα ονομασθείτε Αληθινά Δικοί Μου. Κάνετέ Με, το Θεό σας, να χαρώ εντός σας, πρόβατά Μου.

Σας προσφέρω την Ειρήνη Μου. Πάρτε την Ειρήνη Μου και μοιρασθείτε Την με τους άλλους. Πάρτε την Αγάπη Μου κι αφήστε Την να σας τυλίξει σαν γιρλάντες λουλουδιών. Παιδιά της Καρδιάς Μου, τρέμω που σας το λέω αυτό, όμως πρέπει να σας φυλάξω μέσα στην Αλήθεια. Παρά τις εκκλήσεις που σας απευθύνω, παρ' όλες τις προειδοποιήσεις Μου, πολλοί θα συνεχίσουν ν' αμαρτάνουν και να κατευθύνονται προς την καταστροφή της ψυχής τους.

Ζείτε σε μια εποχή ανταρσίας κι έχει ειπωθεί ότι στις μέρες σας, "αυτός ο λαός θα περιφρονήσει τη θρησκεία και θα περιγελάσει την Επαγγελία". Αυτοί οι άνθρωποι, έχοντας γίνει σκληρόκαρδοι, θ' αρνηθούν ν' ακούσουν. Ζείτε τις τελευταίες ημέρες πριν από την Ημέρα της Κάθαρσης. Επαγρυπνείτε μέρα και νύχτα, προσεύχεστε αδιάλειπτα. Σας διαβεβαιώνω, οι ημέρες της Κάθαρσης είναι πολύ κοντά.

Σας αγαπώ όλους με μιαν αγάπη ατέλειωτη και εξαιτίας αυτής της Άπειρης Αγάπης κατεβαίνω σε διάφορα μέρη αυτής της γης για να σας προειδοποιήσω. Μη Με παρεξηγείτε, εκλαμβάνοντας αυτές τις προειδοποιήσεις σαν απειλές. Είμαι Άγιος και επιθυμώ, εσείς που έχετε πλασθεί κατά την Εικόνα Μου, να ζείτε Άγια. Από καταβολής κόσμου ανέθρεψα αγίους και προφήτες, για να σας υπενθυμίσουν ότι είμαι Άγιος. Σας προετοίμασα όλους γι' αυτή την Ημέρα, αυτή την Ημέρα της Κάθαρσής Μου, όπου το Πνεύμα της Φωτιάς Μου θα σταλεί με δύναμη επάνω σας και θα ξεπλύνει κάθε ανομία, θα καθαρίσει ό,τι δεν είναι άγιο. Ετοιμασθείτε γι' αυτή την Ημέρα κι ακούστε την Κραυγή Μου, ακούστε την έκκλησή Μου. O σοφός ας καταλάβει αυτά τα Λόγια:

Eπιστρέψτε σε Μένα, γυρίστε. Είμαι το Καταφύγιό σας. Αναγνωρίστε τα Σημεία. Αναγνωρίστε τα Σημεία του Τέλους των Καιρών! Μην κλείνετε τ' αυτιά σας, μην κλείνετε τα μάτια σας. Αναγνωρίστε τους Καιρούς. Θυμηθείτε ότι Εγώ, ο Κύριος, είμαι το Καταφύγιό σας. Αγαπημένες ψυχές, μείνετε σταθερές.

Ευλογώ τον καθένα από σας. Ευλογώ τους αγαπημένους σας .

Η Φωτιά Της Αγάπης

Kύριε; Eγώ είμαι. Mπροστά σου στέκομαι, συνειδητοποίησε αυτήν τη Xάρη, Bασούλα Mου. Δεν ξέρω γιατί, Kύριε, αλλά δεν το συνειδητοποιώ πλήρως, είμαι ανίκανη να το συνειδητοποιήσω, πιστεύω όμως. Πίστευε, ναι. Πίστευε με πίστη παιδιού, γιατί αυτή η πίστη ευχαριστεί τον Πατέρα κι Eμένα. Θέλεις να γράψεις; Aντιλήφθηκα ότι είχα ξεχάσει να γράψω. Για το Σταυρό Mου; Nαι, Kύριε. Γράψε το, λοιπόν, τώρα. Eυχαριστώ, Θεέ μου. Aργότερα, ο Iησούς μού άφησε το Σταυρό Tου, μ' ένα μυστικό τρόπο. Ήταν σαν να δέχθηκα πάνω μου, έως αργά τη νύχτα, μια βροχή από θλίψεις, ήταν σαν να με κύκλωνε ο κόσμος με τις αμαρτίες του, αμαρτίες όλων των ειδών. Ξαφνικά, μέσα σ' αυτό το μαρτύριο, θυμήθηκα τον Iησού στη Γεθσημανή κι έκλαψα πικρά. από την άλλη μεριά ήμουν ευχαριστημένη που ανακούφιζα τον Iησού για λίγο. Aργότερα ο Iησούς ήρθε και πήρε το Σταυρό Tου. Tον μοιράζομαι τώρα μαζί σου, αγαπημένη. Kύριε, ακούω. Άκου προσεχτικά. Άκουσες ποτέ κανένα που να πάσχισε να ζήσει μια ζωή αφοσιωμένη σ' Eμένα και να μη δέχθηκε ποτέ επιθέσεις ή διώξεις; Όχι, Kύριε, μερικοί μάλιστα απ' αυτούς είχαν μαρτυρικό θάνατο. Nαι, βλέπεις, λοιπόν, μικρή, έχουμε τώρα επιβεβαίωση των όσων έχουν ειπωθεί στις προφητείες.  Mέχρι σήμερα όποιος παρουσιάζεται ως φερέφωνό Mου και υψώνει τη φωνή του για να μεταδώσει το Mήνυμά Mου είναι σίγουρο ότι θα διωχθεί από τους Kάιν. Tους φωνάζω, αλλ' αρνούνται ν' ακούσουν, γνέφω, αλλά κανείς δε δίνει σημασία. Περιφρονούν όλες τις προειδοποιήσεις Mου, κοροϊδεύουν την επαγγελία Mου. Δεν έχω πει ότι στις μέρες σας θα χαρίσω γενναιόδωρα το Πνεύμα Mου στην ανθρωπότητα; Kαι ότι θα βάλω τους Nόμους Mου απευθείας στις καρδιές σας και θα τους γράψω στο νου σας; Kαμία προφητεία δεν προέρχεται από ανθρώπινη πρωτοβουλία, πώς θα μπορούσε; O Λόγος Mου δίνεται από το Άγιο Πνεύμα Mου, κάνοντας έτσι τους ανθρώπους να μιλούν για Mένα.  Eγώ, ο Kύριος, σας έχω υποσχεθεί Nέους Oυρανούς και μια Nέα Γη και, Bασούλα Mου, βρίσκομαι στην πλήρη προετοιμασία τους! Oι άνθρωποι, όμως, είναι εγωκεντρικοί στις μέρες σας, άθρησκοι, άκαρδοι, προτιμούν τις δικές τους απολαύσεις από το Θεό, αλλά οι μέρες κυλούν γρήγορα και σύντομα όλη αυτή η ανομία θα φτάσει στο τέλος της, θα σαρωθεί και θα εξαγνισθεί από τη Φωτιά της Aγάπης Mου. Θάρρος, λοιπόν, μικρή Mου, ταλαιπωρίες θα υπάρχουν πάντα, αλλά η Δύναμή Mου πάντα θα σε στηρίζει. Σύντομα θα δεις τους Nέους Oυρανούς και θα ζήσεις σε μια Nέα Γη, γιατί η επαγγελία Mου σύντομα θα εκπληρωθεί και η ανανέωση της Eκκλησίας Mου βρίσκεται καθ' οδόν. Zείτε ήδη την αρχή των ωδίνων της, γι' αυτό θάρρος, αγαπημένοι Mου, εσείς που φέρετε το Όνομά Mου και είστε ο σπόρος Mου, μην απελπίζεστε, ο Λόγος Mου εκπληρώνεται. Έχω πει ότι θα-είμαι-μαζί-σας και θα ζω ανάμεσά σας, θα τραφείτε απευθείας από Mένα και θα σας προσφέρω ελεύθερα νερό από την Πηγή της Zωής για όποιον από σας διψά.  H Φωτιά άρχισε ήδη να κατεβαίνει από τον Oυρανό και να σας αναλώνει με τη Mεγάλη Mου Aγάπη. Θ' απλώσω αυτή τη Φωτιά που κατακαίει από χώρα σε χώρα, για να μεταμορφώσω την κακία σας σε αγάπη, το λήθαργό σας σε ζήλο για Mένα, το Θεό σας, και να σαγηνέψω τις πετρωμένες σας καρδιές, αφήνοντάς τες φλογισμένες. Aυτή η Iερή Ώρα της Φωτιάς Mου θ' απλωθεί ανάμεσά σας σαν ένα πύρινο καμίνι και θα σας πλημμυρίσει η Φωτιά της Aγάπης Mου, η Φωτιά του Aγίου Mου Πνεύματος, όμοια με την πρώτη Πεντηκοστή. Θα σας ανανεώσω και θα εξαπλώσω τη Bασιλεία Mου της Aλήθειας, της Eνότητας, της Δικαιοσύνης, της Eιρήνης και της Aγάπης, γι' αυτό χαρείτε! Aγαλλιάστε με όλη σας την καρδιά, αγαπημένοι Mου. Θα έρθω ν' απομακρύνω όλους τους υπερήφανους κομπαστές σας που ήταν μια από τις αιτίες της διασποράς σας και της πτώσης σας. Aυτοί που καταπνίγουν το Πνεύμα Mου, θα εξουδετερωθούν από την Πνοή Mου, η Φωτιά της Aγάπης Mου θα σας εξαγνίσει. Aγάπα Mε, κόρη, λάτρευέ Mε, δίνε Mου χαρά, η Aγάπη σε αγαπά. Σ' ευλογώ παιδί Mου. Eμείς, Kύριε; Eμείς, παιδί Mου. Έλα.

Ο Θεός δεν νοιάζεται για τον τόπο. Ζητάει μόνο θερμότητα καρδιάς και αγνότητα ψυχής.(Αγ. Ι.Χρυσοστόμου)

Ο Θεός δεν νοιάζεται για τον τόπο. Ζητάει μόνο θερμότητα καρδιάς και αγνότητα ψυχής.(Αγ. Ι.Χρυσοστόμου)

  πηγη fdathanasiou 

 

Πολλοί μπαίνουν στην εκκλησία, λένε διάφορες προσευχές και βγαίνουν. Βγαίνουν, χωρίς να γνωρίζουν τι είπαν. Τα χείλη τους κινούνται, αλλά τ’ αυτιά τους δεν ακούνε. Εσύ ο ίδιος δεν ακούς την προσευχή σου, και θέλεις να την ακούσει ο Θεός; “Γονάτισα”, λες. Γονάτισες, αλλά, ενώ το σώμα σου ήταν μέσα, ο νους σου πετούσε έξω.

Με το στόμα έλεγες την προσευχή και με τη σκέψη λογάριαζες τόκους, έκανες συμβόλαια, πουλούσες εμπορεύματα, αγόραζες κτήματα, συναντούσες τους φίλους σου. Γιατί ο διάβολος, που είναι πονηρός και γνωρίζει ότι στον καιρό της προσευχής μεγάλα πράγματα κατορθώνουμε, τότε ακριβώς έρχεται και σπέρνει λογισμούς μέσα μας. Να, πολλές φορές είμαστε ξαπλωμένοι στο κρεβάτι, και τίποτα δεν συλλογιζόμαστε· πάμε στην εκκλησία για να προσευχηθούμε, και τότε χίλιες σκέψεις περνούν από το νου μας. Έτσι χάνουμε τους καρπούς της προσευχής, φεύγοντας από το ναό με άδεια χέρια. Το ίδιο, βέβαια, γίνεται και όταν προσευχόμαστε στο σπίτι μας ή οπουδήποτε αλλού.

Κάθε φορά, λοιπόν, που, καθώς προσευχόμαστε, συνειδητοποιούμε ότι ο νους μας έχει φύγει από το Θεό κι έχει στραφεί σε βιοτικά πράγματα, ας τον φέρνουμε πίσω, αναγκάζοντάς τον να μένει σταθερά και προσεκτικά προσκολλημένος στα νοήματα της προσευχής. Ας επαναλαμβάνουμε, μάλιστα, την προσευχή από την αρχή. Κι αν παθαίνουμε πάλι και πάλι το ίδιο, ας την επαναλαμβάνουμε και για τρίτη και για τέταρτη φορά. Ας μη σταματάμε, πριν πούμε ολόκληρη την προσευχή, από την αρχή ως το τέλος, με άγρυπνη διάνοια και αδιατάρακτο λογισμό. Και όταν ο διάβολος αντιληφθεί ότι δεν καταθέτουμε τα όπλα, θα σταματήσει πια κι αυτός να μας πολεμάει.

Όταν παρουσιαζόμαστε για οποιοδήποτε ζήτημά μας σ’ έναν επίγειο άρχοντα, είμαστε τόσο προσεκτικοί και αυτοσυγκεντρωμένοι, ώστε δεν βλέπουμε ούτε εκείνους που βρίσκονται δίπλα μας. Μέσα στο νου μας δεν υπάρχουν παρά ο άνθρωπος, μπροστά στον οποίο βρισκόμαστε, και το θέμα, για το οποίο θέλουμε να του μιλήσουμε. Το ίδιο, πολύ περισσότερο, δεν πρέπει να κάνουμε, όταν βρισκόμαστε μπροστά στον ύψιστο Θεό, εμμένοντας σταθερά στην προσευχή μας και μην περιφέροντας το νου εδώ κι εκεί; Αν η γλώσσα μας προφέρει προσευχητικά λόγια και η διάνοιά μας ονειροπολεί, τίποτα δεν έχουμε να ωφεληθούμε. Απεναντίας, θα κατακριθούμε, επειδή ακριβώς με μεγαλύτερη υπομονή και εντατικότερη προσοχή μιλάμε σε ανθρώπους παρά στον Κύριό μας. Στο κάτω-κάτω, κι αν ακόμα δεν πάρουμε τίποτε απ’ Αυτόν, το να βρισκόμαστε σε διαρκή επικοινωνία μαζί Του μικρό καλό είναι; Αν ωφελούμαστε πολύ, όταν συζητάμε μ’ έναν ενάρετο άνθρωπο, πόσο θα ωφεληθούμε, αλήθεια, συνομιλώντας με τον Πλάστη, τον Ευεργέτη, το Σωτήρα μας, έστω κι αν δεν μας δίνει ό,τι Του ζητάμε;

Γιατί, όμως, δεν μας δίνει; Θα το τονίσω γι’ άλλη μια φορά: Γιατί συνήθως Του ζητάμε πράγματα βλαβερά, νομίζοντας πως είναι καλά και ωφέλιμα. Δεν γνωρίζεις, άνθρωπέ μου, το συμφέρον σου. Εκείνος, που το γνωρίζει, δεν εισακούει την παράκλησή σου, γιατί φροντίζει περισσότερο από σένα για τη σωτηρία σου. Αν οι γονείς δεν δίνουν πάντα στα παιδιά τους ό,τι τους ζητούν, όχι βέβαια επειδή τα μισούν, μα επειδή, απεναντίας, υπερβολικά τα αγαπούν, πολύ περισσότερο θα κάνει το ίδιο ο Θεός, ο οποίος και περισσότερο από τους γονείς μας, μας αγαπά και καλύτερα απ’ όλους γνωρίζει ποιο είναι το καλό μας.
Όταν, λοιπόν, αποκάνεις ικετεύοντας τον Κύριο, κι Εκείνος δεν σου δίνει σημασία, μην παραπονιέσαι. Ξεχνάς, άλλωστε, πόσες φορές εσύ άκουσες κάποιον φτωχό να σε παρακαλάει και δεν του έδωσες σημασία; Και αυτό το έκανες από σκληρότητα, ενώ ο Θεός το κάνει από φιλανθρωπία. Ωστόσο, ενώ δεν δέχεσαι να κατηγορήσουν εσένα, που από σκληρότητα δεν άκουσες τον συνάνθρωπό σου, κατηγορείς το Θεό, που από φιλανθρωπία δεν σε ακούει.

Είπα όμως προηγουμένως, ότι κι όταν ακόμα δεν σε ακούει, η ωφέλειά σου από την προσευχή είναι μεγάλη. Γιατί είναι αδύνατο ν’ αμαρτήσει ένας άνθρωπος που προσεύχεται πρόθυμα και αδιάλειπτα, ένας άνθρωπος που συντρίβει την καρδιά του, ανεβάζει το νου του στον ουρανό και ομολογεί ταπεινά στον Κύριο τα αμαρτήματά του. Γιατί, ύστερα από μία τέτοια προσευχή, πετάει μακριά κάθε φροντίδα για τα γήινα, αποκτάει φτερά, γίνεται ανώτερος από τ’ ανθρώπινα πάθη.

Τα δροσερά νερά δεν δίνουν στα φυτά τόση θολερότητα, όση δίνουν τα δάκρυα στο δέντρο της προσευχής, κάνοντάς το ν’ ανεβαίνει ψηλά, ως το θρόνο του Θεού. Έτσι, μάλιστα, Εκείνος εισακούει την προσευχή μας. Και πώς να μην εισακούσει την προσευχή μιας ψυχής, που στέκεται μπροστά Του με αυτοσυγκέντρωση, με κατάνυξη, με ταπείνωση; Μιας ψυχής που έχει μεταφερθεί νοερά από τη γη στον ουρανό; Μιας ψυχής που έχει διώξει κάθε ανθρώπινο λογισμό, κάθε βιοτική μέριμνα, κάθε εμπαθή προσκόλληση, κι έχει αφοσιωθεί ολοκληρωτικά στη μυστική και πανευφρόσυνη κοινωνία με τον Κύριό της;

Ναι, έτσι πρέπει να προσεύχεται ο χριστιανός. Αφού συγκεντρώσει και εντείνει όλη του τη σκέψη, τότε να ικετεύει το Θεό έμπονα. Δεν χρειάζεται να λέει ατέλειωτα λόγια, φτάνουν τα λίγα και απλά. Η ανταπόκριση του Κυρίου στην προσευχή δεν εξαρτάται από το πλήθος των λόγων, αλλ’ από τη νήψη του νου και της καρδιάς. Και αυτό μπορεί να το διαπιστώσει κανείς απ’ όσα λέει η Γραφή για τη στείρα Άννα, τη μητέρα του προφήτη Σαμουήλ. «Κύριε», έταξε η Άννα, «αν σκύψεις πάνω από τη θλίψη της δούλης σου και με θυμηθείς και μου δώσεις παιδί, τότε εγώ θα το αφιερώσω σ’ εσένα για όλη του τη ζωή» (Α’ Βασ. 1:11). Είναι πολλά τα λόγια αυτά; Όχι. Και όμως, επειδή με νήψη και προσοχή έκανε αυτή τη μικρή προσευχή, κατόρθωσε όσα ηθέλησε: Και την ανάπηρη φύση της διόρθωσε και την κλεισμένη μήτρα της άνοιξε και από την περιφρόνηση των ομοεθνών της λυτρώθηκε και από την άγονη γη θέρισε σιτάρι πλούσιο.

Όποιος προσεύχεται, λοιπόν, ας μη λέει περίσσια λόγια. Και ο Χριστός και ο Παύλος, άλλωστε, μας σύστησαν να προσευχόμαστε συχνά, αλλά με συντομία και μικρά διαλείμματα. Γιατί, μακραίνοντας την προσευχή, είναι δυνατό να χάσεις την προσοχή. Κι έτσι δίνεις την ευκαιρία στο διάβολο να σε πλησιάσει και να σου υποβάλει τους δικούς του λογισμούς. Αν, όμως, οι προσευχές σου είναι σύντομες και συχνές, τότε θα μπορείς εύκολα να τις κάνεις με προσοχή και νήψη, καλύπτοντας μ’ αυτές όλο τον διαθέσιμο χρόνο σου.

Θέλεις κι εσύ να μάθεις άγρυπνη προσευχή και προσοχή του νου και διαρκή παραμονή κοντά στο Θεό; Πήγαινε στην Άννα και μάθε τι έκανε εκείνη. Σηκώθηκαν, λέει, όλοι από το τραπέζι. Ωστόσο, η Άννα δεν πήγε ούτε να κοιμηθεί ούτε ν’ αναπαυθεί. Έτρεξε στη Σκηνή του Μαρτυρίου για να προσευχηθεί. Απ’ αυτό συμπεραίνω πως, ακόμα κι όταν έτρωγε, δεν παραφόρτωνε το στομάχι της. Διαφορετικά, δεν θα μπορούσε να προσευχηθεί, και μάλιστα με τόσα δάκρυα. Αν εμείς, όταν είμαστε νηστικοί, με δυσκολία κατορθώνουμε να προσευχηθούμε, ενώ ύστερα από τα συμπόσια ποτέ δεν προσευχόμαστε, πολύ περισσότερο εκείνη, μια γυναίκα, δεν θα προσευχόταν μ’ αυτόν τον τρόπο μετά το συμπόσιο, αν είχε καλοφάει.

Ας ντραπούμε εμείς, οι άνδρες, που παρακαλάμε για τη βασιλεία των ουρανών και συνάμα χασμουριόμαστε, ας ντραπούμε, λέω, εκείνη τη γυναίκα, που παρακαλούσε κι έκλαιγε. Δες την ευλάβειά της κι από τούτο: «Μιλούσε από την καρδιά της· τα χείλη της μόλις που κινιόνταν και η φωνή της δεν ακουγόταν καθόλου». Έτσι παρουσιάζεται μπροστά στο Θεό όποιος θέλει να κατορθώσει κάτι: όχι με κινήσεις και φωνές, ούτε όμως και βαριεστημένος ή νυσταγμένος και αποχαυνωμένος.

Μήπως, όμως, δεν μπορούσε ο Θεός να δώσει παιδί στην Άννα και δίχως προσευχή; Μήπως δεν γνώριζε την επιθυμία της και πριν Του το ζητήσει; Ναι, αλλ’ αν της έδινε το παιδί πριν το ζητήσει με την προσευχή, δεν θα φαινόταν η προθυμία της, δεν θα φανερωνόταν η αρετή της, δεν θα έπαιρνε τόση αμοιβή.

Ας δούμε τώρα και τη φιλοσοφία της γυναίκας. Άκου τι είπε στον αρχιερέα Ηλί, που την πέρασε για μεθυσμένη: «Όχι, κύριέ μου, δεν είμαι μεθυσμένη. Μια γυναίκα καταπικραμένη είμαι, που ξεχύνω τον πόνο της ψυχής μου μπροστά στον Κύριο. Μη θεωρήσεις τη δούλη σου καμιά τιποτένια· αν προσευχήθηκα ως τώρα, ήταν από τον πολύ μου πόνο». Αυτό είναι γνώρισμα πραγματικά συντριμμένης καρδιάς: Το να μην οργίζεται και να μην αγανακτεί εναντίον εκείνων που την αδικούν ή την προσβάλλουν, αλλά με πραότητα και σεμνότητα ν’ απολογείται. Αλήθεια, τίποτα δεν κάνει την ψυχή τόσο φιλόσοφη, όσο η θλίψη.

Σηκώθηκε, λοιπόν, από το τραπέζι η Άννα κι έτρεξε να προσευχηθεί. Ας τ’ ακούσουν όσοι από μας ούτε πριν ούτε μετά το φαγητό προσεύχονται. Ας τ’ ακούσουν και ας παραδειγματιστούν.Όλοι μας, τόσο πριν όσο και μετά τα γεύματα, οφείλουμε να δοξάζουμε και να ευχαριστούμε το Θεό. Όποιος είναι προετοιμασμένος γι’ αυτό, ούτε θα παραφάει ούτε θα μεθύσει ποτέ. Έχοντας ως χαλινάρι του λογισμού του την αναμονή της προσευχής, θα γευθεί απ’ όλα με μέτρο και θα έχει πολλή ευλογία και στο σώμα και στην ψυχή. Με προσευχή, κοντολογίς, ας αρχίζει και ας τελειώνει κάθε γεύμα μας.

Παράλληλα, ας μην παραλείπουμε να συμμετέχουμε στο πασχάλιο δείπνο της ευχαριστιακής συνάξεως, που γίνεται τακτικά στο ναό, αλλά και σε κάθε εκκλησιαστική ακολουθία, αν είναι δυνατόν. “Μα έχω τόσες φροντίδες και ασχολίες!”, θα μου πεις. Γι’ αυτό ακριβώς έλα στο ναό, για να ελκύσεις με την εδώ παρουσία σου την εύνοια του Θεού, κι έτσι να φύγεις ασφαλισμένος· για να Τον έχεις βοηθό στις υποθέσεις σου, κι έτσι να γίνεις ακατανίκητος από τους δαίμονες και τους μοχθηρούς ανθρώπους. Γιατί, συμμετέχοντας στη θεία λειτουργία και στην κοινή λατρεία, θα ενισχυθείς από τον παντοδύναμο Θεό, θα πάρεις τα δικά Του όπλα, κι έτσι ούτε ο διάβολος ούτε οι άνθρωποι θα μπορέσουν να σε βλάψουν.
Και μη μου πεις, ότι, καθώς είσαι συνέχεια απασχολημένος με τα προβλήματα της ζωής, δεν μπορείς να τρέχεις κάθε τόσο στην εκκλησία ούτε να προσεύχεσαι όλη μέρα. Στην εκκλησία, έστω, δεν μπορείς να πηγαίνεις. Όπου κι αν βρίσκεσαι, όμως, μπορείς να στήσεις το θυσιαστήριό σου. Ούτε ο τόπος ούτε η ώρα σε εμποδίζουν. Κι αν δεν γονατίσεις, κι αν δεν κλάψεις, κι αν δεν υψώσεις τα χέρια σου στον ουρανό, η προσευχή σου θα είναι τέλεια, εφόσον θα έχεις διάνοια θερμή. Εσύ που βαδίζεις στο δρόμο, εσύ που βρίσκεσαι στην αγορά, εσύ που ταξιδεύεις στη θάλασσα, εσύ που κάθεσαι στο εργαστήριό σου, εσύ που μαγειρεύεις στο σπίτι σου, εσύ που καλλιεργείς το χωράφι σου κι εσύ που σε κάποιαν άλλη εργασία καταγίνεσαι, όταν δεν μπορείτε να έρθετε στην εκκλησία, κάντε, εκεί που είστε, προσευχή εκτενή και προσεκτική. Ο Θεός δεν νοιάζεται για τον τόπο. Ζητάει μόνο θερμότητα καρδιάς και αγνότητα ψυχής. Να, και ο απόστολος Παύλος προσευχήθηκε όχι σε ναό όρθιος ή γονατιστός, αλλά μέσα σε φυλακή πεσμένος ανάσκελα, καθώς τα πόδια του ήταν σφιγμένα στην ξυλοπέδη. Επειδή, όμως, προσευχήθηκε με θέρμη, αν και πεσμένος, και τη φυλακή έσεισε και τα θεμέλια σάλεψε και το δεσμοφύλακα τράβηξε στην αληθινή πίστη μαζί με όλη την οικογένειά του .

Ο άρρωστος Εζεκίας ούτε όρθιος ούτε γονατιστός, αλλά πεσμένος στο κρεβάτι παρακάλεσε για τη θεραπεία του το Θεό, που με τον προφήτη Ησαΐα του είχε προαναγγείλει το θάνατό του. Και κατόρθωσε με την καθαρότητα και τη θερμότητα της καρδιάς του να μεταβάλει τη θεϊκή απόφαση. Ο ληστής, πάλι, καρφωμένος πάνω στο σταυρό, με λίγα λόγια κέρδισε τη βασιλεία των ουρανών. Και ο Ιερεμίας μέσα στο λάκκο με τη λάσπη  και ο Δανιήλ μέσα στο λάκκο με τα θηρία και ο Ιωνάς μέσα στην κοιλιά του κήτους, όταν προσευχήθηκαν θερμά, απομάκρυναν τις συμφορές, που τους είχαν βρει, και βοηθήθηκαν από το Θεό.

“Και τί θα λέω, όταν προσεύχομαι;”, θα με ρωτήσεις. Θα λες ό,τι και η Χαναναία του Ευαγγελίου. «Ελέησέ με, Κύριε!», παρακαλούσε εκείνη. «Η θυγατέρα μου βασανίζεται από δαιμόνιο». “Ελέησέ με, Κύριε!”, θα παρακαλάς κι εσύ. “Η ψυχή μου βασανίζεται από δαιμόνιο”. Γιατί η αμαρτία είναι μεγάλος δαίμονας. Ο δαιμονισμένος ελεείται, ενώ ο αμαρτωλός αποδοκιμάζεται. “Ελέησέ με!”. Μικρή είναι η φράση. Και όμως, γίνεται πέλαγος φιλανθρωπίας, καθώς, όπου υπάρχει έλεος, εκεί υπάρχουν όλα τα αγαθά.

Και όταν βρίσκεσαι έξω από την εκκλησία, φώναζε μυστικά: “Ελέησέ με!”. Φώναζε με τη σκέψη σου, χωρίς να κινείς τα χείλη σου. Γιατί ο Θεός μας ακούει και όταν σωπαίνουμε. Δεν απαιτείται τόσο τόπος, όσο τρόπος προσευχής. Και στο λουτρό αν είσαι, να προσεύχεσαι. Όπου κι αν είσαι, να προσεύχεσαι. Όλη η κτίση είναι ναός του Θεού. Εσύ ο ίδιος είσαι ναός του Θεού, και ψάχνεις τόπο για να προσευχηθείς;
Η θάλασσα απλωνόταν μπροστά. Οι Αιγύπτιοι έρχονταν από πίσω. Και ο Μωυσής βρισκόταν στη μέση. Ζητούσε από το Θεό βοήθεια, χωρίς να λέει ούτε λέξη· τόση ήταν η αμηχανία του. Και μολονότι δεν ακουγόταν η φωνή του, ο Κύριος του είπε: «Τί μου φωνάζεις;». Τον άκουγε, λοιπόν, αν και δεν μιλούσε. Έτσι κι εσύ, όταν σου έρχεται πειρασμός, να ζητάς καταφύγιο στο Θεό, να καλείς μυστικά σε βοήθεια τον Κύριό σου. Αυτός είναι πάντα κοντά σου, γι’ αυτό δεν χρειάζεται να Τον αναζητήσεις σε ορισμένο τόπο, όπως κάνεις με τους ανθρώπους. «Θα φωνάξεις στο Θεό, κι Εκείνος θα σ’ ακούσει», όπως λέει ο προφήτης Ησαΐας. «Εσύ ακόμα θα προσεύχεσαι, κι Εκείνος θα σου απαντήσει: “Να, εδώ είμαι, δίπλα σου!”». Αν αγωνίζεσαι να διατηρείς την καρδιά σου καθαρή από την κακία, ο Κύριος σ’ ακούει πάντα και παντού.

Με όλα αυτά, βέβαια, δεν θέλω να υποτιμήσω την προσευχή που γίνεται από τους χριστιανούς στο ναό. Όχι. Γιατί είναι μεγάλη, πολύ μεγάλη η δύναμη της κοινής προσευχής των αδελφών στην εκκλησία. Θέλεις να μάθεις πόση; Άκου: Κάποτε ο απόστολος Πέτρος ήταν φυλακισμένος και αλυσοδεμένος. Μα «η Εκκλησία προσευχόταν αδιάκοπα στο Θεό γι’ αυτόν». Και η προσευχή του εκκλησιάσματος τον ελευθέρωσε θαυματουργικά από τη φυλακή κι από τις αλυσίδες. Τί, λοιπόν, είναι δυνατότερο από την προσευχή, που έσωσε το στύλο και τον πύργο της Εκκλησίας;

Και όσο για τους κατηχουμένους, βέβαια, δεν επιτρέπεται να προσεύχονται μαζί με τους πιστούς στο ναό, γιατί δεν έχουν αποκτήσει ακόμα μεγάλη παρρησία. Όσο για μας, όμως, μας έχει δοθεί η παραγγελία να προσευχόμαστε για την οικουμένη και για την Εκκλησία, που έχει απλωθεί ως τα πέρατα της γης. Συνειδητοποιείτε πόσο υψηλό και τιμητικό για τη μικρότητά μας είναι το να προσερχόμαστε εδώ και να παρακαλάμε το Θεό για τόσο λαό; Το να παρακαλάει ένας για τους πολλούς, είναι πολύ τολμηρό και χρειάζεται μεγάλη παρρησία. Γιατί, αν εγώ ο ίδιος δεν τολμώ να παρακαλέσω για τον εαυτό μου, πολύ περισσότερο για τους άλλους· αυτό μόνο οι δίκαιοι μπορούν να το κάνουν, όχι ένας αμαρτωλός σαν κι εμένα. Όταν, όμως, συγκεντρωμένοι όλοι μαζί κάνουν δέηση για έναν, το πράγμα δεν φαίνεται άπρεπο.

Είναι, βέβαια, δυνατόν, όπως είπα πριν, να προσευχόμαστε και στο σπίτι μας και σε κάθε τόπο, όχι πάντως όπως προσευχόμαστε στην εκκλησία, όπου κοινή ικεσία κλήρου και λαού απευθύνεται στο Θεό. Δεν εισακούεσαι τόσο από τον Κύριο, όταν Τον παρακαλάς μόνος, όσο όταν βρίσκεσαι μαζί με τους αδελφούς σου. Γιατί στην κοινή προσευχή υπάρχουν περισσότερα: η ομόνοια και ο δεσμός της αγάπης και οι ευχές των ιερέων. Οι ιερείς γι’ αυτό ακριβώς βρίσκονται εδώ, για να ενισχύσουν με τις ισχυρές ευχές τους τις αδύναμες προσευχές του λαού, βοηθώντας τες ν’ ανέβουν στον ουρανό. Να, λοιπόν, πως κατόρθωσε να βγάλει από τη φυλακή τον απόστολο Πέτρο η προσευχή της Εκκλησίας. Η απόσταση ενός τόπου, βλέπεις, δεν εμποδίζει την ενέργεια της προσευχής, όπως άλλωστε δεν μειώνει και τη δύναμη της αγάπης. Όσο η βαθειά αγάπη συνδέει ακατάλυτα, άλλο τόσο και η ζωντανή προσευχή ωφελεί υπερβολικά ανθρώπους που βρίσκονται μακριά.

Ο Μωυσής δεν βρισκόταν σωματικά στο πεδίο της μάχης, όταν οι Ισραηλίτες πολεμούσαν με τους Αμαληκίτες, ωστόσο συνέβαλε στη νίκη πολύ περισσότερο από τους πολεμιστές, υψώνοντας τα χέρια του στον ουρανό και παρακαλώντας το Θεό για το έθνος του. Έτσι έσωσε έναν ολόκληρο λαό. Υπάρχει κατόρθωμα μεγαλύτερο απ’ αυτό, από την ωφέλεια δηλαδή των συνανθρώπων και αδελφών μας; Όχι. Κι αν νηστεύεις κι αν κοιμάσαι καταγής κι αν κλαις σ’ όλη σου τη ζωή, τίποτε το μεγάλο δεν κατορθώνεις, εφόσον δεν ωφελείς κανέναν άλλο. Να, κι από τον Μωυσή έγιναν πολλά θαύματα και σημεία. Κανένα απ’ αυτά, όμως, δεν τον έκανε τόσο μεγάλο, όσο η ικετευτική κραυγή του προς τον Κύριο για τη συγχώρηση των Ισραηλιτών, που είχαν πέσει στο βαρύ αμάρτημα της ειδωλολατρίας: «Αν θέλεις, συγχώρησε την αμαρτία τους· αν πάλι όχι, τότε εξαφάνισε κι έμενα!».

Και ο βασιλιάς Δαβίδ, όταν, για μια του αμαρτία, ο Θεός παραχώρησε να πέσει θανατικό στους Ισραηλίτες, έδειξε την ίδια διαγωγή. «Εγώ είμαι εκείνος που αμάρτησε», είπε. «Εγώ, ο ποιμένας, έκανα το κακό. Αυτά τα πρόβατα τι έκαναν; Χτύπα, λοιπόν, εμένα και την οικογένειά μου».

Του αποστόλου Παύλου η φιλαδελφία, όμως, ήταν  η πιο μεγάλη και πιο θαυμαστή: Ευχόταν ακόμα και να χωριστεί από το Χριστό, αν έτσι θα πήγαιναν κοντά σ’ Εκείνον οι ομοεθνείς αδελφοί του. Ο Μωυσής ζητούσε να εξαφανιστεί κι αυτός μαζί με τους άλλους· ο Παύλος δεν ζητούσε να χαθεί μαζί τους, αλλά, για τη σωτηρία τους, να χάσει μόνο αυτός την ασύλληπτη δόξα του παραδείσου!
Οι προσευχές τέτοιων αγίων, βέβαια, φέρνουν αγαθά αποτελέσματα, όταν κι εμείς οι ίδιοι βοηθάμε. Όταν αυτό δεν συμβαίνει, ούτε κι εκείνων η βοήθεια ωφελεί. Σε τί ωφέλησε, λ.χ., η προσευχή του Ιερεμία τους Ιουδαίους; Τρεις φορές παρακάλεσε ο προφήτης το Θεό και τρεις φορές άκουσε: «Μην προσεύχεσαι πια για το λαό αυτό και μη μου ζητάς να τους ελεήσω, γιατί δεν θα σε ακούσω!» (Τερ. 7:16). Σε τί ωφέλησε τον Σαούλ ο Σαμουήλ, που προσευχόταν και πενθούσε γι’ αυτόν ως την τελευταία μέρα, και σε τί ωφέλησε τους Ισραηλίτες; «Ποτέ δεν θα κάνω το αμάρτημα να διακόψω την προσευχή μου για τη σωτηρία σας», τους είπε. Και όμως, όλοι χάθηκαν. Γιατί; Το εξηγεί ο Θεός με το στόμα του προφήτη Ιερεμία: «Αν ακόμα και ο Μωυσής και ο Σαμουήλ σταθούν μπροστά μου και προσευχηθούν γι’ αυτούς, δεν θα τους λυπηθώ, γιατί έχει αυξηθεί υπερβολικά η κακία τους».

Ώστε, λοιπόν, σε τίποτα δεν ωφελούν οι προσευχές; Ωφελούν και πολύ μάλιστα, αλλά, όπως είπα, όταν κι εμείς βοηθάμε, θυμηθείτε τον εκατόνταρχο Κορνήλιο, που αξιώθηκε να γνωρίσει την αληθινή πίστη, επειδή «έδινε πολλές ελεημοσύνες και προσευχόταν αδιάλειπτα στο Θεό». Θυμηθείτε και τη δίκαιη Ταβιθά, που «έκανε πολλές αγαθοεργίες και ελεημοσύνες» και, όταν πέθανε, αναστήθηκε με την προσευχή του αποστόλου Πέτρου. Αλλά και στα χρόνια του βασιλιά Εζεκία, ο Θεός έσωσε την Ιερουσαλήμ από τους Ασσυρίους. Γιατί; Επειδή ο Εζεκίας ήταν δίκαιος και προσευχήθηκε θερμά για την πόλη και το λαό του. «Εγώ θα υπερασπίσω τούτη την πόλη», είπε ο Κύριος στον καλό βασιλιά. Κι έτσι ακριβώς έκανε.

Όλα αυτά τα παραδείγματα, και πολλά άλλα πα­ρόμοια, που βρίσκουμε μέσα στις Γραφές, τί μας δείχνουν; Ότι οι προσευχές των αγίων για μας, αλλά και οι δικές μας προσευχές, εισακούονται από το Θεό, όταν είμαστε δίκαιοι, ενάρετοι, ελεήμονες, φιλάνθρωποι.Όταν, απεναντίας, και με τα χέρια και με τα πόδια και με τη γλώσσα και με το νου και με την καρδιά διαπράττουμε την αμαρτία, παραβαίνοντας τον θείο νόμο, πώς τολμάμε ν’ απευθυνόμαστε στον Κύριο, ζητώντας Του βοήθεια ή ευεργεσία; Και πώς τολμάμε να ζητάμε τις πρεσβείες των αγίων;

Πριν υψώσουμε, λοιπόν, ικετευτικά τα χέρια μας στον ουρανό, ας βάλουμε αρχή μετάνοιας. Άλλωστε, επειδή με τα χέρια εκτελούμε πολλές πονηρές πράξεις, γι’ αυτό ακριβώς έχει καθιερωθεί να τα υψώνουμε, όταν προσευχόμαστε, ώστε η υπηρεσία που προσφέρουν για την προσευχή, να τα εμποδίζει από την κακία και να τ’ απομακρύνει από την αμαρτία. Έτσι θα θυμάσαι, δηλαδή, όταν πρόκειται ν’ αρπάξεις κάτι ή να χτυπήσεις κάποιον, ότι αυτά τα χέρια θα τα υψώσεις στο Θεό ως συνηγόρους σου και ότι μ’ αυτά θα Του προσφέρεις την πνευματική θυσία της προσευχής. Γι’ αυτό μην τα μολύνεις, μην τα ντροπιάζεις, μην τα κάνεις ανάξια εμφανίσεως στο Θεό, με την τέλεση οποιασδήποτε ανομίας. Καθάριζέ τα με την ελεημοσύνη, με τη φιλανθρωπία, με την καλοσύνη, κι έτσι καθαρά ύψωνέ τα σε προσευχή. Αν δεν προσεύχεσαι ποτέ με χέρια λασπωμένα, πολύ περισσότερο μην το κάνεις με χέρια λερωμένα από την αμαρτία. Γιατί κακό δεν είναι το να υψώνεις χέρια άπλυτα προς τον Κύριο· το να υψώνεις, όμως, χέρια καταμολυσμένα από αναρίθμητα αμαρτήματα, αυτό είναι φοβερό και προκαλεί την οργή του Θεού.

Αλλά μόνο έτσι παροργίζουμε τον Πατέρα μας; Με πόσους τρόπους, αλήθεια, αμαρτάνουμε, ακόμα και μέσα στην εκκλησία, την ώρα της λατρείας! Αναπολόγητοι θα είμαστε, αν ο Θεός λογαριάσει τους αισχρούς λογισμούς που έχουμε στο νου μας, τις πονηρές επιθυμίες που έχουμε στην καρδιά μας, τις κατακρίσεις που ξεστομίζουμε καθημερινά για τον πλησίον μας, τα ψεύδη και τις συκοφαντίες, τις πανουργίες και τις δολοπλοκίες, τις κακότητες και τις αδικίες μας. Λύπη μας προξενεί η προκοπή των άλλων, ακόμα και των φίλων μας. Ευχαρίστηση δοκιμάζουμε, όταν ο συνάνθρωπός μας υποφέρει, θεωρώντας τη συμφορά εκείνου ως παρηγοριά για τη δική μας δυστυχία. Ασύνετα ζητάμε από το Θεό πράγματα φθαρτά κι ανώφελα, πράγματα που Εκείνος πρόσταξε να τα περιφρονούμε. Αθεόφοβα καταριόμαστε τους αδελφούς μας, ενώ έχουμε εντολή να δίνουμε ευχές και στους εχθρούς μας.

Τί κάνεις, άνθρωπε μου; Ζητάς από το Θεό να σε σπλαχνιστεί, κι εσύ καταριέσαι τον άλλο; Μη γελιέσαι. Αν δεν συγχωρήσεις, δεν θα συγχωρηθείς. Το ξέρεις.
Και όμως, όχι μόνο δεν συγχωρείς, αλλά παρακαλάς και το Θεό να μη συγχωρήσει! Αν, όμως, δεν συγχωρείται εκείνος που δεν συγχωρεί, πώς θα συγχωρηθεί εκείνος, που και τον Κύριο παρακαλάει να μη συγχωρήσει; Αν είναι κακό να έχεις εχθρούς, σκέψου πόσο χειρότερο είναι να τους κατηγορείς και να τους καταριέσαι. Εσύ πρέπει να δώσεις λόγο για το ότι έχεις εχθρούς, και κατηγορείς εκείνους; Πώς θα σου δώσει άφεση ο Θεός, όταν Του ζητάς να βλάψει άλλους, την ώρα που Τον παρακαλείς για τα δικά σου αμαρτήματα κι έχεις ανάγκη από μεγάλο έλεος; Όταν μάλιστα, προσεύχεσαι για τον εαυτό σου, γυρίζεις τη ματιά σου δεξιά κι αριστερά, χασμουριέσαι και φέρνεις στο νου σου χίλιους δυο λογισμούς. Όταν, όμως, προσεύχεσαι εναντίον των εχθρών σου, το κάνεις με μεγάλη αυτοσυγκέντρωση και διαύγεια σκέψεως.Γνωρίζει, βλέπεις, ο διάβολος πως, όταν ζητάμε το κακό των άλλων, στρέφουμε το ξίφος εναντίον μας, γι’ αυτό τότε δεν διασπά την προσοχή μας και δεν τραβάει το νου μας εδώ κι εκεί.
Ξέχασε, λοιπόν, τις ξένες αμαρτίες, για να ξεχάσει και ο Κύριος τις δικές σου. Γιατί αν πεις, “Τιμώρησε τον εχθρό μου”, έκλεισες το στόμα σου. Έχασε πια η γλώσσα σου το δικαίωμα να μιλάει στο Θεό. Πρώτα-πρώτα επειδή εξαρχής Τον παρόργισες, κι υστέρα επειδή ζητάς πράγματα που είναι αντίθετα στον ίδιο το χαρακτήρα της προσευχής. Αφού, δηλαδή, προσέρχεσαι για να ζητήσεις συγχώρηση αμαρτημάτων, πώς μιλάς για τιμωρία; Το αντίθετο έπρεπε να κάνεις, να παρακαλάς για τους άλλους, ώστε στη συνέχεια να παρακαλέσεις με παρρησία και για τον εαυτό σου.

Αν προσευχηθείς για τους συνανθρώπους σου, τα πέ­τυχες όλα, έστω κι αν δεν πεις το παραμικρό για τις δικές σου αμαρτίες.

Δεν υπάρχει τίποτα πιο ζοφερό από μια ψυχή που μνησικακεί και μισεί. Δεν υπάρχει τίποτα πιο ακάθαρτο από μια γλώσσα που κακολογεί και καταριέται. Άνθρωπος είσαι, μη γίνεσαι θηρίο. Το στόμα σου δόθηκε όχι για να δαγκώνεις, αλλά για να παρηγορείς με τα λόγια σου. Ο Θεός σε πρόσταξε να συγχωρείς, κι εσύ Τον παρακαλάς να καταργήσει τη δική Του εντολή; Δεν σκέφτεσαι ότι ευχαριστιέται και γελάει ο διάβολος, όταν ακούει μια τέτοια προσευχή; Δεν συλλογίζεσαι ότι, από το άλλο μέρος, λυπάται ο Θεός, ο Πλάστης σου, ο Ευεργέτης σου, ο Σωτήρας σου;

“Μα αδικήθηκα”, λες, “και είμαι πικραμένος”. Τότε, λοιπόν, προσευχήσου εναντίον του διαβόλου, που μας αδικεί περισσότερο από κάθε άλλον. Γιατί αυτός δημιουργεί και τους εχθρούς και τις έχθρες, αυτός είναι ο μεγάλος και μοναδικός εχθρός σου, με τον οποίο δεν είναι δυνατό να συμφιλιωθείς ποτέ. Ο συνάνθρωπος, απεναντίας, όσα κι αν σου κάνει, είναι αδελφός σου. Γι’ αυτό οφείλεις να προσεύχεσαι για το καλό του, για την ευτυχία του, για τη μετάνοια και τη σωτηρία του.

Ας φροντίσουμε λοιπόν, αγαπητοί μου, να ζούμε και να ενεργούμε σύμφωνα με τις εντολές του Κυρίου, για να είναι καρποφόρα η προσευχή μας και να πετύχουμε τη βασιλεία των ουρανών.